|
|
|
Strona główna •
Linki •
Galeria •
Kontakt |
|
|
| Silniki
|
Silniki
Silniki na paliwo stałe mają prostą budowę, gdyż komora spalania jest w zasadzie komorą paliwową.
Jako paliwo stosuje się mieszankę utleniacza z reduktorem w postaci stałej, które tworzy tzw. ziarno paliwa.
Spalanie się kanałowo następuje od środka ziarna (z kanałem przez całą długość) do ścian korpusu.
Tego typu silniki stosowane są do wynoszenia rakiet na dużą wysokość.
Większość amatorskich modeli rakietowych opiera się właśnie o tę technologię.
Wadą takiego silnika jest brak możliwości kontroli ciągu, a nawet wyłączenia go przed wypaleniem całości paliwa.
Budowa silnika
Korpus
Dobry korpus czyli obudowa silnika powinna być wytrzymała na wysoką temperaturę (przy paliwie karmelkowym to około 1300ºC). Odpowiednim materiałem wydaje się być zatem metal (lecz musi on być lekki),
odpowiednio przygotowany papier albo rura PCV.
Dysza
W dyszy powstaje siła umożliwiająca ruch rakiety.
To ona tak naprawdę rozpędza i ukierunkowuje strumień gazów powstałych ze spalenia paliwa w korpusie silnika.
W najprostsza dysza to po prostu przewężenie umożliwiające sprężenie gazów i ich wyrzut pod ciśnieniem na zewnątrz.
Najczęściej wykorzystywaną dyszą jest tzw. LAVALA. Dzięki niej gazy wylatujące z silnika uzyskują ogromną prędkość.
Do wykonania takiej dyszy wystarczy trzpień którym będziemy ją wyciskać i sudstancja na nią samą. Może to być szpachla wraz
z szamotem, gips (do małych silniczków), wypalona glina i najleprzy (według mnie) beton montarzowy szybkoschnący - CX 5.
Rysunek przedstawia ogólny wygląd dyszy (typu LAVALA).
Ziarno paliwa
Paliwo dzieli się na segmenty (ziarna - jednolite blok paliwa, uformowane w bryłę (najczęściej cylinder)) żeby utrzymać w miarę równym poziomie powierzchnię spalania.
Ziarno pali się z góry i dołu a także w kanale. Dzięki większej powierzchni spalania silnik ma większą moc. Takie bloki paliwa inhibituje się.
Oznacza to, że powierzchnię ziarna nakłada się niepalną (albo powoli się spalającą) substancje (ciekłe lakiery, ciekłe lepiszcza).
Robi się to po to, aby uzyskać odpowiednią geometrię ziarna.
Rysunek przedstawia wygląd ziarna
Pierścień dystansowy
Używa się go jako pierścienia oddzielającego od siebie poszczegulne ziarna. Dzięki niemu powierzchnia spalania paliwa jest większa.
Wykonanie takiego pierścienia jest bardzo proste. Najczęściej wykorzystuje się do tego papier z wikolem albo innym klejem. Wysokość pierścienia nie powinna
przekraczać 10mm.
Zatyczka
Jest to zazwyczaj blok substancji z której została wykonana dysza zatykający górną część silnika.
|
|
| | |
Menu
rakiety@gmail.com